IC
Een zeer merkwaardige en voor mij ronduit teleurstellende ervaring
- Wat zou je bij je volgende deelname bij ICON graag anders willen zien?
- Hetgeen ik heb uiteengezet
- Geef een uitgebreidere omschrijving van je ervaring
- Tijdens de aanmelding verscheen er blijkbaar een melding naar aanleiding van iets wat ongeveer 13 à 14 jaar geleden is vastgesteld, toen ik 14 jaar oud was. Ik had dit tijdens een eerdere screening bovendien uit eigen beweging en in alle transparantie meegedeeld. Er was dus geen sprake van verzwijgen, misleiding of het achterhouden van medische informatie. Ik begrijp uiteraard dat geneesmiddelenonderzoek strenge medische criteria vereist en dat de veiligheid van deelnemers vooropstaat. Maar net daarom verwacht ik een actuele, proportionele en individueel onderbouwde medische beoordeling. Dat een vaststelling uit de adolescentie bijna veertien jaar later blijkbaar nog steeds aanleiding kan geven tot uitsluiting, vind ik bijzonder merkwaardig voor een organisatie die zich profileert als wetenschappelijk en medisch onderbouwd. Puberteit is per definitie een periode van lichamelijke, hormonale en psychologische ontwikkeling en verandering. Dat medische professionals daar bijna veertien jaar later blijkbaar geen betekenis aan lijken toe te kennen, vind ik op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. Ik vraag mij dan ook af hoeveel artsen zelf een volledig vlekkeloze puberteit hebben doorgemaakt. Waarschijnlijk niet veel. Als er vandaag een concrete medische reden bestaat waarom die voorgeschiedenis relevant is voor een specifiek onderzoek, dan heb ik daar uiteraard begrip voor. Maar dan verwacht ik dat dit medisch wordt gemotiveerd, in plaats van een gebeurtenis uit iemands veertiende levensjaar als een soort permanente stempel te behandelen. Zelfs los van de medische context voelt het bijzonder vreemd dat iets uit iemands veertiende levensjaar bijna veertien jaar later nog steeds zo zwaar kan doorwegen. Als er zelfs binnen het strafrecht aandacht bestaat voor leeftijd en het verstrijken van tijd, is het opmerkelijk dat een medische organisatie een adolescent verleden blijkbaar zo lang laat doorwerken. Ik zou er geen enkel probleem mee hebben als een arts mij op basis van mijn huidige medische toestand en de risico's van een specifiek onderzoek ongeschikt acht. Dat is waar medische screening voor dient. Maar deze ervaring doet mij vooral twijfelen aan de manier waarop ICON met vrijwilligers en hun medische geschiedenis omgaat. Wie vandaag een volwassen vrijwilliger beoordeelt, zou toch in de eerste plaats de persoon van vandaag moeten beoordelen. En dat raakt uiteindelijk aan vertrouwen. Na deze ervaring vraag ik mij dan ook ernstig af of ik mijn gezondheid en medische gegevens aan een dergelijke organisatie wil toevertrouwen.
